Araştırmalara göre patronların veya girişimcilerin kendisini ispat etme ihtiyacı onların en önemli motivasyon kaynağıdır.
Patronların zorluklarla başa çıkma, yapılmayanı yapma, çevresine göre daha çok çaba ile mücadeleci bir figür olarak ortaya çıkma çabalaro ister istemez onları “PatronMan” gibi yani bir süper kahraman gibi düşünme eğilimine iter. Başarılı oldukça, yapılmayanı yaptıkça da onların alkış alma isteği sürekli artar.
Literatürde “anıt kompleksi” denilen, patronun odasının büyük olması, ona özel ilgilerin gösterilmesi, adına törenler düzenlenmesi gibi rütüeller bir yerden sonra onu biricik ve özel, tek hissetirmeye başlar.
Öz’ünde ise insanın yaradılışı gereği patronlar bambaşka bir duygu durumu ile karşı karşıya kalır.
Sonuçta da kralın kralın kral olduğunu herkes kabul ederken, kralın çıplak olduğunu bu güçlü figür karşısında pek fazla kişi söyleyemez. Söyleyen de risk alıyor demektir. Kralın çıplak olduğunda ona bunu hatırlatmayanlar bir yerden sonra hem şirkete hem de patrona zarar vermeye başlar.
Farkında olanlar bununla mücadele eder. Farkında olamayanların ise değer verdiği birisi tarafından uyarılmaya, geribildirim verilmeye ihtiyacı olur.
